365 for 2012: (25) Sa Simbahan ng Iyong Pagsinta

**This poem is derived from my first translation of Shakespeare’s Sonnet 105. I totally soiled myself upon hearing the music composed for this poem because it had so much of the feel of Fitzsimmon’s Goodmorning which is my sort of anthem at the time. So I did a little tweaking here and there to really place the words with the sound. So here it is.
 
 

Pagsinta ko’y di basta-bastang pagsamba,

Dahil ang iniibig ko’y hindi isang diyos na bato

At lahat ng awit at pagpupugay ko ay takda

Sa kanya, nag-iisa, siya nawa.

 

Siya na nga.

 

Banal sa paggising, dalisay hanggang pag-idlip

Sa kahanga-hangang dangal, walang tinag, nananatili

Kung kaya’t salita ko’y tapat ring nakapinid

Ito’t ito lang, taimtim kong sinasambit

 

Marikit, mabuti’t totoo,

ang lahat ng aking katwiran

Marikit, mabuti’t totoo,

sa ibang salita ma’y nailalarawan

 

Ito ang layaw ng dila kong makata

Ang alay kong pagdarasal

Sa simbahan ng iyong pagsinta

Puso ko’y nangungumpisal

 

Marikit, mabuti’t totoo,

kadalasa’y hiwa-hiwalay

Itong lahat ay nagsanib sa’yo

Sa kabuuan mo’y nananalaytay.

Marikit, mabuti’t totoo,

Siya nawa,

Marikit, mabuti’t totoo,

Ikaw na nga.

Tagged , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: